بهانه6

آرتور شوپنهاور:

همه، حدود بینش خود را با مرزهای جهان اشتباه می گیرند.

ما، سه چهارم خود را غرامت می پردازیم تا مثل بقیه مردم باشیم.

اگر این قدر دلبسته خود نبودیم، زندگی چندان فاقد دلبستگی می شدکه نمی توانستیم تحملش کنیم. (فریبنده ترین شکل تحمل زندگی!)

جان استوارت میل:

یک نفر با ایمان برابر است با نیروی نود و نه نفر که فقط علاقه دارند.

خطر اصلی زمانه ما آن است که این روزها کمتر کسی جرئت می کند نامتعارف باشد.

کسی که درباره موضوعی فقط ار عقیده خود خبر دارد، اصلا از آن موضوع خبر ندارد.

حقایق بسیاری هست که کل معنای آن ها را نمی توان فهمید، مگر اینکه انسان با تجربه شخصی به آن ها برسد.

بسیاری از باورهای ما دروغ های زیبایی هستندکه انسان ها آنقدر تکرارش می کنند تا برایشان تبدیل به چیزی بدیهی می شود.

جنگ چیز زشتی است اما زشت ترین چیز نیست. حالت واپاشیده اخلاقی... که انسان را به این می رساند که هیچ چیز با ارزش تر از جنگ نیست، از جنگ هم زشت تر است.

سورن کیر که گارد(خییییییلی می پسندمش):

مردم آزادی بیان طلب می کنند تا پرهیزشان از آزادی اندیشه را جبران کنند.

اکثر مردم نسبت به خودشان ذهن گرا و نسبت به دیگران عینی اند. (دققققیقا)

زندگی مسئله نیست که حلش کنیم، واقعیتی است که باید تجربه اش کرد.(خیلی طول کشید تا به این رسیدم.)

دعا خدا را تغییر نمی دهد، دعاگو را تغییر می دهد.

زندگی نیروهای پنهان خودش را دارد که فقط با زندگی کردن کشف می شوند.(طبق تجربه خودم می گم که باهاش موافقم.)

فریدریش نیچه(عاااشششششششششقشم):

حماقت در افراد نادر، اما نزد گروه ها، دسته ها، ملت ها و در طی دوران ها یک قاعده است.

وقتی قریحه شخص فروکش کند، وقتی دست از نشان دادن توانایی هایش بردارد، آن وقت است که هویتش معلوم می شود.

در شرایط صلح، سرباز به خودش حمله می کند.(وضعیت ما در سال های بعد از جنگ!!!!!!)

تنها آن کس که عمل می کند، می آموزد.

   + م.ی ; ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ ; شنبه ٥ امرداد ۱۳٩٢
comment نظرات ()