نگو جایی نداری بروی

نگو جایی نداری بروی
این سه متر و نیم حیاط خانه ات را هم
درست ندیده ای.
دنیا را که نمی توان
در هوای حلزونی این اتاق
سبک سنگین کرد
دیوارهای این جهان
سر به فلک هم که برکشند
بیش از این پرده های کیپ
عرصه بر نگاه تو تنگ نمی کنند.
 
پرنده ای که پر می کشد از آشیان
نه آدرسی دارد
نه شماره پروازی
نه قرار ملاقاتی،
شاخه هیچ درخت و
نرده هیچ بالکنی را نیز
به نامش ثبت نکرده اند.
بی نام و نشان تر از پرنده که نیستی
این هوای ملس هم
که از فرط زلالی و صافی
پروانه میانش بکس و باد میکند
خوشبختانه ارث پدری هیچ دیوثی هم نیست.
 
در انتظار چه نشسته ای
زمان علف خرس نیست عزیزم
هر ثانیه خراب شده اش را
باید حساب پس بدهی
حواست نباشد
همین ساعت لکنته دیواری
به نیش عقربه های تیزش
تو را
و اشتیاق مرا
به اجزای موریانه پسند تبدیل می کند
و چشم هایت را می برد
مانند دو تمبر باطل شده قدیمی
در آلبومی کپک زده بچسباند.
 
نگو کسی به فکرت نیست
و نامت را دنیا از یاد برده است.
شاید دنیا
"تویی و من"
و نام ما مهم نیست در جریده عالم
با حروف درشت چاپ شود
همین که جانانه
بر لبی جاری شود
تا ابدیت خواهد رفت.
 
کبریت خیس/ عباس صفاری
/ 11 نظر / 35 بازدید
نمایش نظرات قبلی
mohammadtehrani

سلام چطوری؟خوبی؟خبری ازت نیست خیلی زیبا بود ممنون که به اشتراک گذاشتی

mohammadtehrani

دعوتت میکنم که بیایی و اعترافات منو بخونی[گل]

ف.خ

سلام حس چندتایی ها رو توش مزه مزه کردم. مرسی

نو اندیش جوان

سلام . بعد سال ها سلامی دوباره دارم . با وبلاگ دوباره فعال شده ام در خدمت شما هستم . این بار نواندیش جوان با نام نجواگر در وبلاگ ناقوس دوران می نویسم . خوشحالم دوباره دیدمتان . در ضمن شعر نو زیبایی بود که نوشته بودید . منتظر شما در وبلاگم هستم .

خیلی دور خیلی نزدیک

به هر آسمان زلالی مشکوک است گنجشکی که سرش به شیشه خورده...

فانوس گمشده

شاید دنیا "تویی و من" و نام ما مهم نیست در جریده عالم با حروف درشت چاپ شود همین که جانانه بر لبی جاری شود تا ابدیت خواهد رفت. سلام شعر بسیار زیبایی بود خوشحال میشم به منم سر بزنید یاعلی

محسن

باور کنید ما جایی غیر از وبلاگ دوستان نداریم که بریم. لطف کنید به خاطر ما هم که شده این پاتوق رو گردگیری کنید!

مجید

به به آنجا که گفت: ارث پدری هیچ دیوثی نیست، خیلی چسبید![لبخند]